امید است محققان و فضلای حوزه‌های علمیه در خصوص این مطلب كه در صحیفه امام به نقل از ایشان آمده است، به‌طور جدی توجه داشته باشند: « این‌جانب از روى جِد، نه تعارف معمولى، مى‏گویم از عمر به باد رفته خود در راه اشتباه و جهالت تأسف دارم و شما ـ اى فرزندان برومند اسلام ـ حوزه‏ها و دانشگاه‌ها را از توجه به شئونات قرآن و ابعاد بسیار مختلف آن بیدار كنید. تدریس قرآن در هر رشته‏اى از آن را مَحطّ نظر و مقصد اعلاى خود قرار دهید. مبادا خداى ناخواسته در آخر عمر كه ضعف پیرى بر شما هجوم كرد، از كرده‏ها پشیمان [شوید] و تأسف بر ایام جوانى بخورید.»

از همه چیز صحبت شد الا غربت قرآن

نكته‌‏ای نیز در كتاب «زمزم عرفان» از مرحوم حضرت آیت‌الله‌العظمی بهجت از امام(ع) نقل شده كه فرموده‌اند:‌ «عامه عترت را كنار گذاشتند و خاصه قرآن را؛ یعنی هر دو هر دو را.»

یكی از دوستان می‏‌گفت كه در دیدار فضلا و نخبگان حوزه با رهبر انقلاب در قم، به غربت برخی علوم در حوزه اشاره شد اما از غربت قرآن و حدیث سخنی به میان نیامد. گرچه رهبر انقلاب به این موضوع و اهمیت پرداختن آن در حوزه اشاره كردند. این‌گونه برخورد نشان می‌دهد كه حوزه هنوز متوجه این نیاز نشده است كه واقعاً قرآن و حدیث در حوزه، آن جایگاه لازم را ندارد.

باری توجه پیدا كردن به این حقیقت بسیار مهم است كه معارف اهل‌بیت(ع) ریشه در قرآن دارند و اگر بخواهیم نیازهای جامعه را با توجه به قرآن پاسخ گوییم، باید به معارف اهل‌بیت(ع) در كنار قرآن رجوع كنیم. حوزه‌های علمیه نباید از ظرفیت عظیم قرآن و روایات اهل‌بیت(ع) در پاسخگویی به نیازهای روز جامعه غفلت كنند.

منابع:

khamenei.ir

http://www.tabnak.ir